Skip to main content

'To Better Days: A Response to Protests in Cyprus' from This Unreal Country

'To better days: A response to protests in Cyprus' is a collection of poetry and art presented online on, on March 21, 2021. It was a response to the mass protests that took place in Nicosia, Cyprus, in February of 2021, the first of which was met with extreme police violence.

The collection has been archived on the Wayback Machine and on

The original upload can be found by clicking here.


 Description of the Collection From This Unreal Country

“The most tragic form of loss isn’t the loss of security; it’s the loss of the capacity to imagine that things could be different.”
― Ernst Bloch

Art is a form of protest. Art can change the way we think and the way we interact with the physical environment. The importance and the power of artistic expression in the midst of political turmoil and the ubiquitous violation of human rights is therefore unquestionable. While protests continue to be banned through decrees claiming to curb the spread of coronavirus, effectively outlawing resistance while allowing the unrestricted working of capital by permitting people to flood malls and department stores, art has a vital role to play in amplifying and providing a direction for the voices demanding social, political and environmental justice on the streets.

In light of the demonstrations organised on February 13 and February 20 in Nicosia against pervasive political corruption in Cyprus, the mishandling of the pandemic that saw the stripping of fundamental human freedoms well beyond what can be justified in the name of safeguarding public health, the ongoing closure of checkpoints, the government’s inhumane migration policies and the general unsustainability of the government’s priorities on multiple fronts including healthcare, education, and welfare, we invited people to submit material inspired by the above.

The significance of the two protests lies in the way they exposed the broader forces at play in the present-day social and political landscape of Cyprus: the unprecedented police brutality against non-partisan and anti-fascist voices of dissent that marked the first protest on February 13 exposed through the visceral stigma of raw violence the unrelenting authoritarian streak of the current administration, while the massive and polyphonic response to the second protest on February 20 declared that we come in numbers and we’ve had enough. The preponderance of young people at the protests is mirrored in the artistic responses to it – we’ve inherited a world in ruins, out of which hope will always emerge.


Popular posts from this blog

Για το ‘Αμμόχωστος για την Κύπρο’ τζιαι τες εναλλακτικές επιλογές στες επερχόμενες βουλευτικές εκλογές

  Αρχικά εφένετουν πως οι Οικολόγοι ήταν να παρουσιαστούν ως μια κάποια εναλλακτική σε σχέση με τα υπόλοιπα κόμματα. Το κόμμα εμπήκεν σε rebranding mode  δαμέ τζιαι 2 χρόνια, με τον νέο πρόεδρο, τον Χαράλαμπο Θεοπέμπτου, σιγά σιγά να κτίζει μιαν θετικήν εικόναν, τόσο λόγω της έμφασης του στα οικολογικά προβλήματα τζιαι στα δικαιώματα των ζώων, όσο τζιαι λόγω της μετριοπαθής εικόνας που φκάλλει μέσα που τες παρεμβάσεις του στα κανάλια. Παράλληλα, η Εφή Ξάνθου, η οποία ήταν υποψήφια για τη θέση του δήμαρχου στες δημοτικές εκλογές της Αγλαντζιάς το 2020, εκέρδισε μια ηθική υπεροχή για το κόμμα της, όταν ούλλοι οι υποψήφιοι (συμπεριλαμβανομένου τζείνου που υποστήριζε το ΑΚΕΛ μαζί με το ΔΗΚΟ) εφκήκαν εναντίον της δημιουργίας κέντρου φιλοξενίας ασυνόδευτων ανήλικων προσφυγόπουλων στο Παλλάδιο, με την Ξάνθου να μεινίσκει ως η μόνη υποψήφια που να υποστηρίζει την δημιουργία του, τουλάχιστον ως θέση αρχής [1]. Έχασεν φυσικά τες εκλογές, αλλά εκέρδισε σε ένα ηθικό επίπεδο, φέρνοντας μια περαιτέρ

Για μια Κοινωνία που Συνεχώς Εκφασίζεται: Η Εκμετάλλευση της Πανδημίας από την Κυπριακή Δημοκρατία

Η Αγγλική έκδοση του κειμένου μπορεί να εντοπιστεί εδώ . Στις 4 Φεβρουαρίου 2021 εκδόθηκε επίσης ενά νέο άθρο σε αυτό το blogspot (μόνο στα Αγγλικά), συνεχίζοντας την καταγραφή. Μπορεί να εντοπιστεί έδώ . Το κείμενο είναι μια προσπάθεια συνοπτικής καταγραφής της πολιτικής εκμετάλλευσης της πανδημίας του ιού Covid-19 από την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία εξελίσσεται από τον Φεβρουάριο του 2020. Μέσα από την συνεχιζόμενη αλλαγή των εφαρμοζόμενων μέτρων, τις μεταβαλλόμενες συνθήκες της πανδημίας και την γενική παραπληροφόρηση που επικρατεί, το κείμενο αποτελεί μια προσπάθεια παρουσίασης μιας γενικότερης εικόνας σχετικά με την αυταρχική προσέγγιση που ακολουθεί το κυπριακό κράτος με την έναρξη της πανδημίας. Επικεντρώνεται κυρίως στην καταγραφή των αυταρχικών πολιτικών που το κράτος 'νομιμοποίησε' μέσα από το πρόσχημα της προστασίας της δημόσιας υγείας και οι οποίες φαίνεται να έχουν πλέον φτάσει σε επίπεδο κανονικοποίησης μέσα στην ευρύτερη κοινωνία. Το παρόν άρθρο δεν έχει ως σκοπ

Αναμένοντας την Ανοσία της Αγέλης: Παρερμηνείες και Ψευδαισθήσεις στην Κυπριακή Δημοκρατία

Το ζήτημα του μαζικού εμβολιασμού έχει πλέον κυριαρχήσει σε κάθε συζήτηση σχετικά με την πανδημία στην Κυπριακή Δημοκρατία. Το επίπεδο και η ένταση της αντιμαχίας που εξελίσσεται από την αρχή του καλοκαιριού φαίνεται να καθιστά πλέον τον δημόσιο διάλογο σχεδόν αδύνατο. Κάθε αντίθετη άποψη επαναοριοθετείται μέσα από το πρίσμα της διαμάχης, κατανοείται ως ένα ακόμη επιχείρημα υπέρ ή κατά του εμβολιασμού, επικροτείται ή χλευάζεται αναλόγως ‘παρατάξεως’ και μετέπειτα ξεπερνιέται, με την μία ‘παράταξη’ να θεωρεί πως η εξέλιξη της πανδημίας και τα συσσωρευμένα δεδομένα σχετικά με αυτήν αντιστοιχούν στο γενικότερο, κυρίαρχο αφήγημα που επικρατεί στην Κύπρο, και την αντίθετη ‘παράταξη’ να παραμένει πεπεισμένη για τις διάφορες υποτιθέμενες συνωμοσίες τόσο γύρω από τα εμβόλια , όσο και γύρω από την πανδημία γενικότερα . Παρόλο τον ζήλο της συνεχιζόμενης αντιμαχίας, και οι δύο αυτές προσεγγίσεις-αφηγήσεις απομακρύνονται όλο και περισσότερο από την πραγματικότητα, αναπαράγοντας καθημερινά μια σει