Skip to main content

Συνέντευξη του Γεώργιου Γρίβα στο Περιοδικό Spiegel, 1973

Συνέντευξη του Γρίβα που δόθηκε σε δημοσιογράφο του περιοδικού Spiegel σε άγνωστο χώρο και δημοσιεύθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1973.

 Σε μορφή PDF

---
SPIEGEL: Κύριε στρατηγέ, τι σας έκανε να επιστρέψετε στην Κύπρο και να αγωνιστείτε ξανά για
την ένωση του νησιού με την Ελλάδα;


GRIVAS: Το 1955 ορκιστήκαμε με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας να παλέψουμε για
αυτήν την επανένωση, την Ένωση. Αλλά ο Πρόεδρος αργότερα παραιτήθηκε από τον όρκο του.
Υπέγραψε τις συνθήκες της Ζυρίχης και του Λονδίνου χωρίς να με συμβουλευτεί. Μου
παρουσίασε ένα τετελεσμένο γεγονός.


SPIEGEL: Λέγεται ότι η Αθήνα σάς ενθάρρυνε να πολεμήσετε ενάντια στον Πρόεδρο Μακάριο
και ότι Έλληνες αξιωματικοί υπηρετούσαν στο προσωπικό σας.


GRIVAS: Δεν συνεργάζομαι με αυτό το καθεστώς. Με παρακολουθούσε στενά στην Αθήνα. Δεν
ξέρω αν θα είχαν επιτευχθεί περισσότερα στο Κυπριακό χωρίς το στρατιωτικό πραξικόπημα.
Αλλά ξέρω: Μέχρι το πραξικόπημα, η Αθήνα διαπραγματεύτηκε με την Άγκυρα με βάση την
Ένωση.


SPIEGEL: Πιστεύετε ότι η ένωση είναι ακόμα δυνατή σήμερα;


GRIVAS: Αν δεν το πίστευα, δεν θα ήμουν στην Κύπρο. Έχω επίσης καθορίσει πώς μπορεί να
επιτευχθεί αυτός ο στόχος - με ειρηνικό τρόπο και σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων
Εθνών.


SPIEGEL: Θέλετε να πολεμήσετε με πολιτικά μέσα; Κηρύξατε εξάλλου εκεχειρία.


GRIVAS: Θα παλέψω τον αγώνα όπως θέλω, πολιτικά και στρατιωτικά. Δεν έχω κηρύξει
εκεχειρία. Απλώς απείχα από τη στρατιωτική δράση γιατί θέλω να δω πόσο μακριά θα
προχωρήσει ο Πρόεδρος: εμείς – η ΕΟΚΑ - θα περιμένουμε, αλλά είμαστε επίσης έτοιμοι να
δράσουμε.


SPIEGEL: Πότε και πώς θέλετε;


GRIVAS: Θα αφήσουμε στον Πρόεδρο να πραγματοποιήσει τα σχέδιά του. Υπερηφανεύεται για
τα υποτιθέμενα επιτεύγματά του, ενώ τον λυπάμαι για την ηλιθιότητά του. Ταυτόχρονα,
είμαστε ευγνώμονες που, χωρίς να το θέλει, υποστηρίζει τον αγώνα μας. Δεν θα του πούμε τι
λάθη κάνει. Θα το μάθει μόνο όταν, δεν θα του μείνει ο χρόνος για να τα διορθώσει.


SPIEGEL: Έχετε κατηγορήσει επανειλημμένα τον Μακάριο ότι μετέτρεψε την Κύπρο σε
κομμουνιστικό προπύργιο. Που βασίζετε αυτό τον ισχυρισμό;


GRIVAS: Για να το θέσω με μια παροιμία: "Δεν χρειάζεσαι οδηγό σε ένα χωριό (χωριό που
φαίνεται κολαούζο δεν θέλει)" Όταν έφυγα από την Κύπρο το 1959, το Κομμουνιστικό Κόμμα
βρισκόταν στο τέλος του. Οι υποστηρικτές του απογοητεύτηκαν με την τύχη του κομμουνισμού
στην Κύπρο, οι περισσότεροι από αυτούς είχαν εγκαταλείψει το κόμμα επειδή είχε προδώσει
τον απελευθερωτικό αγώνα της Εοκα και συνεργάστηκε με τους Άγγλους. Δεν έλαβε καν το
10% των ψήφων. Ωστόσο, στις εκλογές του 1970, το ΚΚ έλαβε περίπου το 42% των ψήφων.
Σήμερα οι περισσότερες δημόσιες θέσεις καταλαμβάνονται από κομμουνιστές. Η
κομμουνιστική προπαγάνδα επιτρέπεται να λειτουργεί ελεύθερα. ενώ η προπαγάνδα μας
καταστέλλεται. Η περίφημη βοηθητική αστυνομική δύναμη του Προέδρου (το εφεδρικό σώμα)
έχει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό κομμουνιστών.


SPIEGEL: Η κυβέρνηση σας κατηγορεί ότι καταστρώνετε σχέδια να δολοφονήσετε τον
Μακάριο, θέλετε να να καταλάβετε την εξουσία.


GRIVAS: Ο Πρόεδρος έχει ανάγκη να παρουσιάζεται σαν θύμα και σαν ήρωας. Συνεχίζει να
ισχυρίζεται ότι, η ζωή του κινδυνεύει και προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή των ανθρώπων
σε μια φερόμενη προγραμματισμένη δολοφονία του, όταν οι εξελίξεις στην Κύπρο δεν
πηγαίνουν καλά για αυτόν. Δεν έχει τίποτα συγκεκριμένο να πει εναντίον μας, μιλάει με
ανακρίβειες και εφευρίσκει παραμύθια. Ωστόσο, πρόσφατα παρείχαμε συγκεκριμένες
πληροφορίες σχετικά με σχέδια δολοφονίας που έχουν σχεδιαστεί εναντίον μας.
SPIEGEL: Αυτό σημαίνει ότι όλες οι γέφυρες ανάμεσα σε εσάς και τον Μακάριο έχουν πλέον
σπάσει;


GRIVAS: Συνειδητοποίησα ότι η συνεργασία μεταξύ μας δεν μπορεί να αποκατασταθεί. Μια
άβυσσος μας χωρίζει. Ο Πρόεδρος ενεργεί για το προσωπικό του συμφέρον, εμείς όμως
ενεργούμε προς το εθνικό συμφέρον. Δεν σκέφτεται προσωπικά να θυσιάσει το παραμικρό,
μήπως χάσει πλούτο, πολυτέλεια και δύναμη. Παρεμπιπτόντως: είναι κρίμα που δεν υπάρχουν
επίσκοποι που τραβήξουν τον παράνομο αρχιεπίσκοπο από τα αυτιά και τον αναγκάζουν να
επιλέξει ανάμεσα στην εκκλησία και την πολιτική.


SPIEGEL: Πιστεύετε ότι ο Μακάριος δεν θέλει πια την ένωση;


GRIVAS: Πιστεύω ακράδαντα ότι, δεν έχω καμία αμφιβολία για αυτό. Είναι μια προσωπική μου
δήλωση βασισμένη στην πραγματικότητα.


SPIEGEL: Ο Μακάριος ισχυρίζεται ότι ξέρει πού βρίσκεστε, αλλά δεν σας συλλαμβάνει για να
μην σας κάνει ήρωα.


GRIVAS: Υπάρχει και ένα ρητό εδώ: "όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια". Ο
Πρόεδρος αντιγράφει επίσης τις μεθόδους που χρησιμοποίησαν οι Άγγλοι στον αγώνα κατά
της ΕΟΚΑ για να υπονομεύσει το ηθικό των υποστηρικτών μου. Αν πραγματικά ήξερε πού
ήμουν, θα προσπαθούσε να με συλλάβει.


SPIEGEL: Υπό ποιες προϋποθέσεις θα είστε διατεθειμένοι να εγκαταλείψετε την συνωμοτική
σας δραστηριότητα;


GRIVAS: Έχω δηλώσει επανειλημμένα ότι είμαι δημοκράτης και ότι θα υποταχθώ στη βούληση
του Ελληνοκυπριακού λαού και κανενός άλλου.


SPIEGEL: Θα δεχόσασταν μια πρόσκληση από τον Έλληνα Πρόεδρο Παπαδόπουλο στην Αθήνα
για συνομιλίες, με ή χωρίς τον Μακάριο;


GRIVAS: Δεν μου έγινε τέτοια πρόταση. Όταν την λάβω, θα την μελετήσω και θα δηλώσω τις
συνθήκες υπό τις οποίες θα ήταν δυνατές τέτοιες συνομιλίες.


SPIEGEL: Πώς αξιολογείτε την κατάργηση της ελληνικής μοναρχίας; Είστε ακόμα βασιλόφρων;


GRIVAS: Δεν ήμουν στην Αθήνα και ως εκ τούτου δεν μπορώ να κρίνω. Είμαι ακόμα
βασιλόφρονας, γιατί η πικρή μου εμπειρία με τη δοκιμή της δημοκρατίας στην Ελλάδα, με
αναγκάζει να πιστεύω ότι, δημοκρατία χωρίς βασιλιά δεν είναι η σωστή επιλογή για την
Ελλάδα σήμερα.

 


 

Comments

Popular posts from this blog

Για τον Βάσο Φτωχόπουλλο: Όταν το προσωπικό γίνεται πολιτικό - Χρίστος Μάης (Σεπτέμβρης 2026)

Για τον Βάσο Φτωχόπουλλο: Όταν το προσωπικό γίνεται πολιτικό Η ιδεολογία είναι μια διαδικασία που πραγματοποιείται από τον λεγόμενο στοχαστή συνειδητά, βεβαίως, αλλά με ψευδή συνείδηση. Τα πραγματικά κίνητρα που τον ωθούν παραμένουν άγνωστα σε αυτόν, αλλιώς δεν θα ήταν καθόλου ιδεολογική διαδικασία. Ως εκ τούτου, φαντάζεται ψευδή ή προφανή κίνητρα. Επειδή πρόκειται για διαδικασία σκέψης, αντλεί τόσο τη μορφή όσο και το περιεχόμενό της από την καθαρή σκέψη, είτε τη δική του είτε εκείνη των προκατόχων του. […] Οπότε, ο ιδεολόγος που ασχολείται με την ιστορία […] διαθέτει σε κάθε επιστημονικό πεδίο υλικό που έχει διαμορφωθεί ανεξάρτητα, μέσα από τη σκέψη προηγούμενων γενεών και έχει περάσει μέσα από μια ανεξάρτητη σειρά εξελίξεων στο νου αυτών των διαδοχικών γενεών. Είναι αλήθεια ότι εξωτερικά γεγονότα που ανήκουν στη δική του ή σε άλλες σφαίρες μπορεί να άσκησαν συνδιαμορφωτική επίδραση σε αυτή την εξέλιξη, αλλά η σιωπηρή προϋπόθεση είναι ότι και τα ίδια αυτά γεγονότα δεν είναι παρά καρπ...

Throw enough mud, and see what sticks: Some thoughts on the unbearable narrowing of political choice in Germany - defterin.org (01/10/26)

  Originally published on defterin.org  on 01/10/26 Throw enough mud, and see what sticks Some thoughts on the unbearable narrowing of political choice in Germany. On the 20th of September, the Berlin Left Party decisively won the elections for the city-state’s parliament and received a clear mandate to form the city’s next government with its leading candidate, Elif Eralp, as the next governing mayor. The mandate is undeniable: the outgoing governing parties of Christian Democrats (CDU) and Social Democrats (SPD) suffered massive losses. CDU landed a distant second and SPD was electorally demolished. Even the opposition centre-left Greens saw their long-standing constituencies switching to the Left Party, either out of conviction or because they wanted to ensure that the next government will have a left-wing orientation. During the campaigning period, the Berlin Greens also made it very clear that their preference is a left-wing coalition. The numbers are clear: a coalition...

Η Κρίσις της Κυπριακής Συνειδήσεως - Θεόδωρος Παπαδόπουλος (1964)

Κείμενο που κυκλοφόρησε στα Θρακικά Χρονικά, τόμ. 4, τχ. 16 (Οκτώβριος 1964), σ. 225-231. Μπορεί να εντοπιστεί πατώντας εδώ. Περιγραφή "Είναι υπερβολικό να ειπωθεί ότι ένα κείμενο έκφρασε μια ολόκληρη εποχή – αν, όμως, υπάρχει ένα κείμενο που μπορεί να διεκδικήσει αυτόν τον ρόλο, σίγουρα είναι το κείμενο του Θεόδωρου Παπαδόπουλου «Η κρίσις της κυπριακής συνειδήσεως» το οποίο δημοσιεύτηκε το 1964. Το κείμενο κατ’ αρχήν εισάγει την έννοια της κυπριακής συνείδησης η οποία θα γίνει ο πρώτος και ο βασικός προσδιορισμός του κυπροκεντρισμού πριν το 1974. Η τρόπος που χρησιμοποιείται η έννοια στο κείμενο φαίνεται να παραπέμπει σε ένα είδος συλλογικής συνείδησης των ελληνοκυπρίων. Αν και θα μπορούσε να υποθέσει  κανείς ότι η έννοια της «κρίσης» παραπέμπει στο κλίμα δικοινοτικών συγκρούσεων και συνταγματικής κρίσης, το κείμενο δεν αναφέρεται καθόλου σε αυτά. Η εστίαση παραμένει σταθερά σε ένα είδος ιστορικής κρίσης στο εσωτερικό της συλλογικής συνείδησης των ελληνοκυπρίων." Από την ΑΝΘ...